“Темир йўл транспорти” филиали касаба уюшма қўмитаси раиси Мақсуд Шарипов аллақачон пенсия чиқиб кетган кўмир саноати фахрийлари холидан хабар олгани борганида ҳамиша шундай дея уларни алқайди. У анъанага кўра, касбий байрам – Кончилик ва металлургия саноати ходимлари куни муносабати билан бир қанча фахрий кончилар хонадонига ташриф буюрганида ҳам заҳматли касбда ишлаб ҳозирда муносиб дам олаётган собиқ ҳамкасбларининг меҳнатини алоҳида эътироф этди ҳамда байрам озиқ-овқат пакетларини топширди.

– Менинг меҳнат стажим қирқ йилни ташкил этади, − дейди Владимир Алексеевич Кучин, – меҳнат фаолиятимни 1979 йилда касб-ҳунар билим юртини тугатгандан сўнг электровоз машинистининг ёрдамчиси сифатида бошлаганман. Бир йилдан кейин машинист лавозимини эгалладим.

Локомотив машинистининг иши оғир, кечаю кундуз, катта эътибор ва масъулиятли ёндашувни талаб қилади. Тахминан қирқ йил давомида Владимир Алексеевич томонидан бошқариладиган поездлар очиқ кондан кўмир ва юкларни доимий равишда ташиди. Виждонан меҳнати учун В.Кучин кўплаб ташаккурномалар, бир қанча фахрий ёрлиқлар ва қимматбаҳо совғалар билан тақдирланган. 1997 йилда пенсияга чиққан.

− Мен ҳам кўмир саноатида ишлаб кам бўлаётганим йўқ. Бунинг учун отамга раҳмат. У мени шу соҳага қизиқтирди ва мен оилавий сулоламизни давом эттириб, мана, ўн беш йилдирки, “Темир йўл транспорти” филиалида фаолият кўрсатиб келмоқдаман, − дея қўшимча қилади Владимир Алексеевичнинг қизи Наталья Кучина. – Филиалда аввал стрелкачи бўлдим, ҳозирда подстанция навбатчиси бўлиб ишлайман. Мен ҳам отам каби ўз ишимни яхши кўраман, унга бор куч ва имкониятимни бераман. Бизга кўрсатган эътибори учун “Ўзбеккўмир” АЖ маъмурияти ва касаба уюшма қўмитасига миннатдорчилик билдираман.

Динара Исломова